Nog één ding.

Versie 2Oja, nog één ding, jongens, zeg ik, terwijl ik de achterdeur open om uit te gaan. In mijn hoofd hoor ik mezelf zeggen: Ruimen jullie de handbogen zo nog even op. Maar. Ik ben even stil, ik lach en zeg: Ik houd van jullie!
Twee prachtige koppies kijken op, stralend. De jongste zegt: Dat snap ik wel, mama.
Ik smelt de avond in.

Ik postte dit stukje op Facebook, en ik kreeg veel reacties. Het ontroert mensen. Het voelt. Het raakt. Wat maakt dat zoiets eenvoudigs zo’n impact heeft?

Er gebeurt hier immers niets, helemaal niets. In het kader van opvoeden, leren, meegeven, doen groeien. En tegelijkertijd gebeurt er o zoveel.

Ben je er?, vroeg ik een moeder, even geleden in de praktijk. Waar ben je? Vele antwoorden kreeg ik op deze vraag. Ik wil dat…, ik doe zo mijn best dat…, ik ga er helemaal voor, ik geef ….

– Ben je er?

Zij laat haar schouders zakken, ademt hoorbaar uit, en kijkt, echt.

– Wat zie je?

Kan ik zien als ik er niet ben? Kan ik zijn, als ik er niet ben? Zie je mij, waar ben ik dan?  Als ik er ben, kan ik voelen wat ik voel, wat mijn lijf mij vertelt, en wéét ik wat goed is voor mij.

Ik was aan het weggaan, en wilde de boel goed afronden, en dacht aan rondslingerende handbogen. Ik ademde uit, was er, en voelde alleen maar liefde. Deze sprak ik uit.

Overigens: de handbogen waren keurig opgeborgen toen ik in de nacht thuiskwam 😉

Misschien is dat ding, dat ene ding, wel het enige ding.

 

Hadewych Simonis (Heusden, 1972) is kindercoach en trainer voor denkers, in Monster. Velen van hen zijn hoogbegaafd. Hadewych verzorgt clubs GRONDIG HB voor verschillende leeftijdsgroepen, trainingen en individuele trajecten voor denkers en hun ouders en opvoeders. #HB #HSK #ikleerleren #weerbaarheid #RotsenWater #braingym #BalaVisX
Advertenties